Posted by: minnyoonthit | April 23, 2010

နာမ္၊နာမ္စား

ဖြင့္စရာမရွိတဲ့ တံခါးမ်ားက ပြင့္လို႔
တစ္ခါတစ္ရံမွာ တန္ဖိုးတရားေတြဟာ တန္ဖိုးမထားဖို႔ေကာင္းတယ္..
(ေနာက္ကြယ္မွာ) ပ်က္ရယ္ျပဳေနၾကတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းေတြရဲ့ က်က္သေရ ကင္းမဲ့မႈမ်ား…
ဘယ္သူမွ ဘယ္ေကာင္မွ ငအ မဟုတ္ဘူး…
သားရဲေတြ ကိုမွ မက္ေမာေနသူ/တန္ျပန္ရလဒ္တစ္ခု/က်င့္ဝတ္ ပယ္သတ္ျခင္း

အလကားပဲတင္း လိုလားေတာင့္တမႈမ်ားႏွင့္ အတူ
သိပ္ရယ္ဖို႔ေကာင္းၿပီး သိပ္ရယ္ဖို႔ မေကာင္းဘူး
မိမိကိုယ္ကိုမိမိ အလြန္အကၽြံ
လြတ္၍လပ္ၿပီး မလြတ္လပ္ေသာသူ
ဆိတ္သုဥ္းေနေသာ ေတာရိုင္းေတြဆီက ဘာေမၽွာ္လင့္နိုင္မွာလဲ

ေျခ
ပစ္
လက္
ပစ္
ေသ
ပစ္
လိုက္
ဖို႔
သာ
ေကာင္း
တယ္

နားလည္ျခင္း/နားမလည္ျခင္း မ်ားကို ဖန္တီးယူမႈမ်ား ျဖစ္သည္။
ရယ္ေမာၿပီး ေမာ၍ရယ္သည္… ငိုေႂကြးၿပီး ဝဋ္ေႂကြးေၾကာင့္ ငိုရလိမ့္မည္။
ပုံျပင္မဟုတ္ဘူး/ပ်င္းစရာ ဒႆနမဟုတ္ဘူး/သာယာမႈသက္သက္မဟုတ္ဘူး/အပ်က္ေဖာ္တဲ့ အေပ်ာ္ဖတ္မဟုတ္ဘူး/ ႀကိဳးရွည္ရွည္နဲ႔ဆြဲရေအာင္လဲ ႏြားမဟုတ္ဘူး

တခန္းၿပီး တခန္းေျပာင္းသြား….
ဝါဒတစ္ခုကို ကြန္ဒုံးတစ္ခုလို ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္ စြပ္ထားခ်င္သလား
မဲ့ေနေသာ အဓိပၸါယ္မ်ား၏ အဓိပၸါယ္မဲ့မႈမ်ားျဖစ္သည္။
အေၾကာင္းျပခ်က္ မရွိပဲ တံခါးမ်ားကို လာလာမေခါက္ပါႏွင့္…။

Advertisement

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.